Prijzen bepalen voor je schoonheidssalon

Begin bij je uren, niet bij de concurrent

De meeste prijslijsten zijn ontstaan door te kijken wat de salon verderop vraagt. Dat is begrijpelijk en het is een slechte basis: je weet niet wat hun huur is, hoeveel uur ze draaien, of ze personeel hebben, en of ze zelf wel winst maken.

Reken liever van binnen naar buiten. Hoeveel uur kun je in een week écht behandelen? Niet hoeveel uur je open bent — hoeveel uur je aan een klant besteedt. Tussen die twee zit administratie, opruimen, inkopen en de gaten in je agenda.

Voor een eenpersoonssalon is twintig tot vijfentwintig behandeluren op een werkweek van veertig realistisch. Reken je met veertig, dan kom je elke maand tekort en snap je niet waarom.

Tel op wat er echt uit moet

Zet je vaste lasten per maand op een rij: huur, energie, verzekering, software, boekhouder, telefoon, opleiding. Tel daar het inkomen bij op dat je jezelf wilt uitkeren, plus wat je opzij zet voor belasting en pensioen.

Deel dat totaal door je behandeluren per maand. Dat is je minimale uurtarief — het bedrag waaronder je aan het werk bent zonder eraan te verdienen.

Producten reken je daar bovenop, per behandeling. Een gezichtsbehandeling waar voor acht euro aan product in gaat, kost acht euro meer dan alleen je tijd.

Van uurtarief naar behandelprijs

Vermenigvuldig je uurtarief met de tijd die de behandeling écht kost. Dus inclusief opruimen en de cabine klaarmaken — die tijd kun je niet aan iemand anders verkopen.

Een behandeling van zestig minuten waar tien minuten opruimen bij hoort, is zeventig minuten van je dag. Reken je met zestig, dan geef je elke behandeling een sluipende korting weg.

Rond daarna af naar boven, op een bedrag dat prettig leest. Van € 63,40 maak je € 65. Niet € 62,50: naar beneden afronden is een gewoonte die per jaar duizenden euro’s kost.

Btw hoort in je prijs, niet erbij

Consumentenprijzen zijn inclusief btw. Reken dus terug: van € 65 inclusief 21% blijft € 53,72 voor jou over. Als je uurtarief op de exclusieve prijs gebaseerd was, klopt je som.

Welk tarief voor welke behandeling geldt, is geen kwestie van kiezen — vraag het je boekhouder. De regels verschillen per soort behandeling, en een verkeerde aanname corrigeer je pas bij de aangifte.

Verhogen doe je in stappen, en je legt het uit

Wie jaren niet verhoogt, moet op een dag met tien euro omhoog en krijgt gemor. Wie elk jaar met twee of drie euro bijstelt, valt niemand op.

Kondig het één keer aan, met een datum, zonder excuus. "Vanaf 1 september gaan de prijzen licht omhoog" is genoeg. Een uitgebreide verontschuldiging nodigt uit tot discussie.

Wat vrijwel nooit gebeurt: dat klanten weglopen om twee euro. Wat wél gebeurt: dat je jarenlang te goedkoop werkt omdat je bang was voor een gesprek dat niet komt.

Kijk daarna pas naar de markt

Als je berekende prijs ver boven de omgeving ligt, is dat informatie — niet meteen een reden om te zakken. Misschien werk je te langzaam, is je huur te hoog, of zit je in het verkeerde segment.

Zakken onder je berekende prijs is alleen verstandig als tijdelijke keuze met een reden en een einddatum. Anders subsidieer je je klanten met je eigen inkomen.